Een kort handboek voor ongedwongen zomerse maaltijden, geschreven door la belle-iloise

Op vakantie vergeet je alles. Het zorgvuldig opgestelde boodschappenlijstje, het driegangenmenu, de vaste eettijden... Dat hoort allemaal bij het dagelijks leven. In de zomer wil je liever vrij zijn als de wind. Vrij om het toetje van de lunch in te ruilen voor een ijsje als tussendoortje, om wat te knabbelen als je terugkomt van het strand en om het avondeten wat uit te stellen. Vrijheid smaakt naar zee, en ze bestaat uit 6 regels.

1. Vergeet het menu in drie gangen

Het allerbeste aan zomertafels? Het tafeltje met Provençaalse motieven ontdekken dat vol ligt met een complete maaltijd: gemengde salades, net op de barbecue bereide grillgerechten, vers geopende blikjes Sardientjes, kommen met al aangemaakte aperitiefkoekjes, snel uitgepakte stukjes kaas. Ze komen allemaal tegelijk op tafel, voordat het signaal klinkt: “Het is klaar!“ En het onverholen geluk, tussen twee happen door, om alleen maar aan wat er op je bord ligt te denken, en aan niets anders.

2. Rechtstreeks uit de doos eten

Durf! De blikjes Makreel en andere visconserven zijn van de partij. Voorbij zijn de tijden dat ze verborgen in de keuken stonden, uit het zicht. Tijdens de maaltijd pronken ze trots met hun kleurrijke vormen. Iedereen gaat op jacht naar het blikje dat hem het meest aanspreekt en steekt er vrolijk zijn vork in. Een vijfsterrenpresentatie is niet nodig, de kwaliteit komt tot uiting in de eerste hap, dan de tweede, en de volgende. Totdat de bodem glinstert, je een stukje brood pakt en de saus ermee opdept.

3. Tussendoortjes naar hartelust

Op vakantie grijpen we elk moment aan dat zich voordoet om wat te knabbelen. Al aan de ontbijttafel, wanneer de vroege vogels zich weer bij de uitslapers voegen voor een tweede ronde. Tussen twee kraampjes op de markt door, onder de grappige blik van de goedgehumeurde marktkramers. Terwijl we de boodschappen opbergen, want er glijdt altijd wel een cherrytomaatje uit het zakje. Bij het klaarmaken van een bord met schaaldieren, want het is zo verleidelijk om de lepel met Mayoz'algues af te likken, voordat je hem in de gootsteen achterlaat. Tijdens een leesmomentje in de schaduw van een parasol, wanneer knabbelen noch een tussendoortje, noch een aperitief is.

4. Zoet en hartig proeven

Een ijsje als tussendoortje. Waar de kinderen om vragen, waar de ouders stiekem naar uitkijken. Er is voor elk wat wils, zelfs voor de rum-rozijnen-generatie. Niemand oordeelt. Wie de hele bende naar de ijssalon begeleidt, met de handen in de zakken, valt buiten de boot. Die vindt het niet ”te zoet”. En die geduldig moet wachten tot ze weer thuis zijn, om troost te vinden in een restje vis spreads op een sneetje brood. Het hoofdstuk ‘tussendoortje’ is officieel afgesloten, voor het hele gezin.

5. Niemand dienen

De gasten kunnen maar beter oppassen, want de gastheer zal vanavond niet achter de bar staan. Zodra de zon ondergaat, verandert het aperitief met hapjes in een vrolijke komedie waarin iedereen zijn eigen rol speelt. En dat geheel op eigen houtje. Laten we niet wachten tot iemand ons alles op een presenteerblaadje aanbiedt; onze verbeelding kan de vrije loop krijgen: Tonijn vlokken op een blini, Gekonfijte ui met ansjovis op een stukje kaas, een komkommerreepje gedoopt in Sardine spreads, een grissini in Hummus met zeewier. Je bent tenslotte nooit beter bediend dan door jezelf, toch?

6. Volg geen enkele regel

Want op vakantie hebben we geen behoefte aan verplichtingen, we snakken naar momenten: die kleine dingen die je alleen beleeft als de zomer eenmaal is aangebroken. Een blikje sardientjes dat bij het aperitief wordt geopend en tot aan het dessert op tafel blijft staan. Een geïmproviseerde lunch, samengesteld uit wat we op de markt hebben gevonden. Een diner dat begint als de zon eindelijk ondergaat. Een bord dat op geen enkel ander lijkt.